اصلا نمیدونم چی باید بگم ولی سعی میکنم به مخ نداشتم فشار بیارم تا یه چیزایی بنویسم.این طوری خیلی اروم میشم.ممنونم از همه دوستای گلم که سعی میکنند یه جورایی ارومم کنند.اگه بخواین بدونین چه جوریم باید بگم خودمم نمیدونم.فکر میکنم خوب و ارومم.ولی از همین اروم بودنم میترسم.خیلی میترسم اما نمیدونم چرا؟فکر میکنم که دیگه خودمو نمیشناسم.انگار ادم دیگه ای شدم.یه کارایی میکنم که شرمم میشه بگم.خیلی بد شدم.همش دلم میخواد از همه انتقام بگیرم.مدام عصبانی میشم.سر همه داد میزنم.دوستامو از خودم میرنجونم.نمیدونم چرا انقدر اشغال شدم.یعنی همه این مسائل به خاطر جدایی از میلاده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟دارم داغون میشم.احساس میکنم که باید با یه نفر حرف بزنم.با این که همه کنارم هستند و بهم محبت میکنند اما من این محبتا رو نمیخوام دلم میخواد اون باشه.دلم میخواد با اون حرف بزنم.حتی اگه باز با هم دعوامون بشه .چرا این طوری شدم؟دوست دارم سر به تن هیچ پسری نباشه.دارم دیووووووونه میشم.وقتی تو دانشگاه راه میرم و دخترا و پسرا رو میبینم که کنار هم نشستند یا دارن با هم حرف میزنم دلم میخواد خودمو بکشم.نمیدونم این حسی که دارم حسودیه یا چیز دیگه.دست خودم نیست جوش میارم یه دفعه.هر فیلمی میبینم یا هر اهنگی گوش میدم که توش حرف از عشقه یه دفعه اشکام میریزه.نمیتونم خودمو کنترل کنم.بچه ها تو خوابگاه از ترس این که دوباره به هم بریزم اهنگم گوش نمیدند.همش مواظبند تنها نمونم.خیلی دوستای گلی دارم.خیلی خوبن.خدایا شکرت به خاطر این همه نعمت اما...

نمیدونم چرا این جوریم.از خودم خیلیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی بدم میاد.

خدایا خودت بدادم برس

دیگه تو این وب حرفی از اون نمیزنم.حرفای دلمو تو یه وب دیگه واسش مینویسم شاید این جوری اروم بشم هر چند میدونم که هیچ وقت اونا رو نمیخونه

بازم برام دعا کنید.دعا کنید ادم بشم.